Gelukkig nieuwjaar allemaal. De beste wensen voor 2012! Zo, dan is dat vast gebeurd. Blikken we nu eerst terug op het vorige jaar.

Mijn plan om Auckland te verkennen op vrijdag valt in het water. Al een paar dagen is het weer niet optimaal, maar nu regent het echt. Constant. Dan is het niet fijn om door de stad te lopen. Daarom sjok ik een beetje rond door een overdekt gedeelte van de stad. ‘s Avonds ga ik naar de bioscoop, The Muppets. Een geweldige film.

De laatste dag van het jaar sta ik vroeg op om de bus naar Bombay Service Station te halen. Daar pikken Tony en zijn dochter Olivia mij om half negen op. ‘s Ochtends gaan we met z’n allen (Tony, Jane, Olivia, Samuel en ik) naar de supermarkt om boodschappen te doen voor het feest. Terug bij het huis laden we de spullen uit. Tony, Sam en ik stappen weer in de auto om het varken te halen dat vanavond aan het spit gaat.
Samen met Tony rijg ik het varken aan het spit. Omdat het nogal groot is moeten we eerst de achterpoten afzagen. Deze voer ik aan het vijfde gezinslid: de hond Oscar. Tegen drie uur hangt het varkentje, die we tot Willy hebben gedoopt, er warm bij. Het duurt vier a vijf uur om deze schoonheid te garen. Ik maak van de gelegenheid gebruik om wat slaap in te halen.

Als ik na een frisse douche om 18 uur beneden kom is het eerste bezoek gearriveerd. Langzaam maar zeker druppelen steeds meer mensen binnen, onder wie Ome Antoon en Tante Mies. Verder komt er niemand die ik van tevoren al ken. Vanwege het slechte weer wordt het drukker dan verwacht, want velen hebben hun geplande campingtrip geannuleerd.
In de loop van de avond gaan veel gezinnen weer naar huis. Dat verbaast me ontzettend. Ik dacht namelijk dat je op nieuwjaarsavond gezamenlijk naar middernacht toeleeft om het nieuwe jaar in te luiden. Gelukkig blijven er toch nog wat mensen over en klokslag twaalf uur, een half etmaal eerder dan jullie, proosten we op 2012.
Nadat iedereen elkaar het beste heeft gewenst voor het nieuwe jaar, ga ik naar buiten om te kijken naar… Tsja, waarnaar eigenlijk? Ik zie niks meer dan een pikzwarte hemel. Vuurwerk is in dit deel van Nieuw-Zeeland nog niet echt doorgedrongen. Tony tovert wat sterretjes tevoorschijn waar de kinderen zich met veel plezier mee vermaken. Rond half drie vertrekt het laatste bezoek. We ruimen een klein beetje op en zoeken tegen drieën ons bed op.

De volgende ochtend ontbijten we samen rond lunchtijd, als het in Nederland ook eindelijk 2012 is. Dan heeft Tony een leuk klusje voor mij. Op oudjaarsdag is namelijk een van hun schapen, Stormy, overleden. Deze kan niet in de wei blijven liggen. Dus we trekken wat oude kleren aan en bedenken hoe we het schaap het best in de pick-up kunnen krijgen. Met creatief gebruik van een zeil en wat oude planken krijgen we het voor elkaar. Vervolgens rijden we naar een vriend van Tony waar we het arme beestje achter kunnen laten. De rest van de dag voeren we niet veel uit.